Een video-editor treedt in dienst voor 40 uren per week op basis van een arbeidsovereenkomst met daarin de clausule dat eventuele overuren geacht worden te zijn inbegrepen bij de werkzaamheden. Op verzoek van de werkgever heeft hij regelmatig extra uren gewerkt. De werkgever weigert deze overuren uit te betalen. Hoe oordeelt de rechter?
Overwegingen rechter
Het gaat in deze zaak om de vraag of de video-editor overuren heeft gemaakt, zo ja, hoeveel, en of die uren voor vergoeding in aanmerking komen.
De video-editor heeft gesteld dat hij al vooruitlopend op de schriftelijke arbeidsovereenkomst meerdere dagen voor de werkgever heeft gewerkt op basis van de mondelinge toezegging dat hij hiervoor zou worden gecompenseerd in tijd of geld. Daarna heeft hij in opdracht van de werkgever in een periode van vier maanden extra gewerkt, samen tot een totaal van 154 uur. Dat onderbouwt hij met maandplanningen en een zelf bijgehouden urenregistratie.
De video-editor vordert uitbetaling van de overuren. De rechter stelt voorop dat er voor de compensatie van overuren geen algemene wettelijke regeling bestaat. De door partijen gemaakte afspraken over de uitbetaling van overuren zijn in beginsel leidend. In de tussen partijen gesloten arbeidsovereenkomst is bepaald dat met de uitvoering van de werkzaamheden een langere gemiddelde werktijd gemoeid kan zijn en dat een vergoeding voor eventuele overuren bij het salaris van de video-editor wordt geacht te zijn inbegrepen.
De video-editor heeft bij de rechter erkend dat zijn functie lange werkdagen met zich bracht, wat ertoe leidde dat hij vrijwel iedere dag moest overwerken. Hij heeft niet betwist dat de vergoeding voor die uren wordt geacht te zijn inbegrepen in het overeengekomen salaris. Dat is volgens hem echter niet waar zijn vordering op ziet. Hij vordert uitsluitend een vergoeding voor 154 overuren, die hij heeft gemaakt vóór indiensttreding, op vier weekenddagen en op drie doordeweekse avonden extra ná de reguliere werkzaamheden.
De rechter is van oordeel dat het aanzienlijke aantal door de video-editor gewerkte overuren niet in verhouding staat tot de in het loon verdisconteerde vergoeding voor eventuele overuren. De rechter is daarom van oordeel dat deze overuren als bovenmatig moeten worden aangemerkt en op basis van goed werkgeverschap vergoed moeten worden. Een werkgever kan immers in redelijkheid niet van een werknemer verlangen dat hij zóveel extra werk verricht, zonder dat extra werk geldelijk te belonen dan wel op andere relevante wijze te compenseren.
Oordeel rechter
De conclusie is dat de werkgever wordt veroordeeld tot uitbetaling van alle geclaimde overuren en de vakantietoeslag daarover. De werkgever moet hierover ook de wettelijke verhoging en wettelijke rente betalen.
Let op: De gebruikelijke clausule dat eventuele overuren geacht worden te zijn in begrepen bij de werkzaamheden werkt niet voor alle feitelijke overuren. De rechter weegt de verhouding tussen op verzoek gemaakte overuren en de in het loon verdisconteerde vergoeding voor eventuele overuren.
